Polski przemysł maszynowy

Polski przemysł maszynowy produkuje urządzenia zasypowe typu Schag do automatycznego zasypywania miału węglowego do pieców kręgowych. Na górnej powierzchni pieca znajduje się odpowiednia do ilości czeluści zasypowych ilość kołnierzy wsypowych z pokrywami zamykającymi czeluście ogniowe. Nad czeluściami komór, w których odbywa się wypalanie surówki, umieszcza się zasypniki. W celu zapobieżenia możliwości przedostania się powietrza do czeluści wciska się cylindryczne zakończenia zasypników w piasek znajdujący się w kołnierzach wsypowych. Po napełnieniu zasypników paliwem podłącza się je do napędu mechanicznego umieszczonego pod sufitem. Aparaty zasypowe są tak urządzone, że mogą dawać co pewien określony czas wsyp paliwa do pieca. Wielkość wsypu reguluje się na zasypniku, częstotliwość zaś – przez zmianę przekładni pasowej przy mechanizmie napędowym. Ostatnio zaczęto stosować gaz ziemny jako paliwo do pieców kręgowych. Pieców specjalnych konstrukcji do opalania za pomocą gazu nie. buduje się. Gaz doprowadza się albo górą przez czeluście zasypowe, albo dołem za pomocą specjalnych przewodów ułożonych w posadzce pieca. Przy takim doprowadzaniu gazu czeluście zasypowe służą wyłącznie do obserwacji postępu ognia. Regulacja doprowadzania gaz.l. odbywa się na górze pieca. Temperaturę wypalania oznacza się za pomocą termopary, pirometru optycznego lub piroskopów. Numeracja piroskopów (stożków pirometrycznych) według polskiej normy jest zgodna z numeracją według OST 7665. Numerem stożka pirometrycznego jest liczba powstała z podzielenia temperatury zgięcia. stożka przez 10, zaokrąglona w dół do liczby całkowitej. Numerację stożków pirometycznych w zależności od temperatury zgięcia oraz odpowiadającą im numerację według Segera podano w polskiej normie PN-52/H-04175. Piroskopy umieszcza się w komorze pieca podczas ustawiania surówki. Ustawia się je między cegłami na płytce z miękkiej gliny, o wymiarach ok. 10X5X2 cm, z lekka w nią wciskając, aby stożki ustawione nieco pochyło pewnie stały (zazwyczaj wystarcza zagłębienie piroskopów w podstawce na kilka milimetrów). Płytkę z piroskopami ustawia się na jednym ze stosów naprzeciw bramki, w odległości 1 do 1,5 m od zewnętrznej ściany kanału ogniowego, w ten sposób, aby można ją było obserwować podczas wypalania przez wziernik wykonany w bramce (np. z sączka). Zwykle ustawia się na płytce 4 lub 5 stożków, z których pierwszy ma temperaturę topnienia o jeden lub dwa numery wyższą od normalnej temperatury wypalania, drugi – temperaturę ściśle odpowiadającą temperaturze wypalania, trzeci – o jeden lub dwa numery niższą, a następne – jeszcze niższą. Kiedy temperatura w komorze pieca podniesie się do temperatury oznaczonej na piroskopie, wówczas stożek zgina się, sięgając swoim wierzchołkiem do podstawki. Tym samym zostaje określona temperatura w danym punkcie pieca. Przy ustawianiu wyższych warstw surówki należy nad stożkami wykonać kanalik poprzeczny, aby umożliwić obserwację stożków przez wziernik. W razie braku aparatury pomiarowej określa się koniec wypalania za pomocą pręta pomiarowego. Kontrola wypalania za po- mocą pręta pomiarowego oparta jest na pomiarze kurczliwości wyrobów glinianych, której wielkość zależy od temperatury wypalania. W drodze doświadczalnej określa się skurcz całego wsadu cegły w piecu przy końcowej temperaturze wypalania i następnie posługując się prętem pomiarowym określa się według wielkości skurczu koniec wypalania. Pręt pomiarowy wprowadza się do wypalanej cegły przez środkową czeluść zasypową. O wielkości skurczu wnioskuje się z różnicy między kreskami na pręcie przy pomiarze wysokości wsadu surówki i wysokości wsadu wypalonej cegły. [hasła pokrewne: pale fundamentowe, odwierty pod pompy ciepła, domy z drewna cena ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: domy z drewna cena odwierty pod pompy ciepła pale fundamentowe