WARUNKI WYPALANIA

Rozkład komór pieca według stref i sposób wykorzystania poszczególnych stref różnią się od rozkładu komór przy zwykłym sposobie wypalania. Cechą charakterystyczną metody Duwanowa jest wyeliminowanie z procesu wypalania strefy dosuszania w komorach odparowywania. Podgrzewanie (względnie dosuszanie) surówki odbywa się w strefie dymu: spalinami dopływającymi ze strefy wypalania. Dlatego strefa podgrzewania jest wydłużona Ciepłe powietrze z kanału kurzawkowego doprowadza się również do strefy podgrzewania. W ten sposób dosuszanie surówki odbywa się za pomocą mieszaniny wilgotnych gazów spalinowych i suchego powietrza z kanału ogniowego. Wypalanie odbywa się po ustawieniu jednej przesłony papierowej, która oddziela strefę podgrzewania i podsuszania od komory, w której ustawia się surówkę. Po ukończeniu ustawki w komorze i założeniu nowej przesłony przerywa się starą przesłonę u góry na l/S jej wysokości i po upływie 2 godzin spala. Po naderwaniu przesłony unosi się dzwon dymowy do połowy, a po spaleniu przesłony – całkowicie. Wydłużenie strefy podgrzewania obniża temperaturę gazów odlotowych, co zmiejsza zużycie paliwa do wypalania. Szybsze posuwanie się ognia równiez zmniejsza zużycie paliwa, ponieważ jednostkowa wielkość strat ciepła do otoczenia odpowiednio zmniejsza się. Rzeczywiste zużycie paliwa w piecu Duwanowa jest mniejsze, gdyż wynosi 120 kg/1000 szt., cegły w porównaniu z 140-150 kg i więcej w piecach, w których wypalanie odbywa się w zwykły sposób. Poza tym wydłużenie strefy podgrzewania i zmieszanie gazów spalinowych z suchym, gorącym powietrzem ze strefy studzenia stwarza łagodne warunki dosuszania surówki, co jest szczególnie ważne przy produkcji cegły metodą suchego prasowania. Liczba uniesionych dzwonów jest o dwa mniejsza od liczby komór w strefie podgrzewania, czyli że w dwóch komorach położonych najbliżej strefy wypalania dzwony dymowe są zamknięte. W pozostałych komorach dzwony są coraz bardziej unoszone w miarę oddalania się od strefy wypalania. Gorące powietrze ze stygnących komór doprowadza się mniej więcej do środkowej części strefy podgrzewania, ażeby nie oziębiać gazów przy strefie wypalania, utrzymywać temperaturę i zmniejszać wilgotność gazów przy końcu strefy podgrzewania. Strefa wypalania jest nieco krótsza (o pół komory) mz przy zwykłym wypalaniu. Ułatwia to doprowadzanie wystarczającej ilości tlenu do przednich rządków w strefie wypalania. [podobne: program do wizualizacji elewacji, wilgotność względna powietrza, bufor co]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: bufor co program do wizualizacji elewacji wilgotność względna powietrza