WYPALANIE SURÓWKI PALIWEM WPROWADZONYM DO MASY

Wprowadzanie paliwa do masy – ma na celu otrzymanie lżejszych wyrobów i przyspieszenie procesów suszenia i wypalania. Paliwo można wprowadzać zarówno do wyrobów pełnych, jak i drążonych. Wprowadzanie paliwa do wyrobów pełnych nie może dać oczekiwanego skutku w postaci cegły o ciężarze objętościowym ok. 1,3-1,4. Dlatego we wszystkich przypadkach, kiedy jakość surowca na to pozwala, należy łączyć dwa – sposoby wprowadzanie paliwa do masy i formowanie z niej wyrobów drążonych (dziurawki lub pustaków). Obecnie został opracowany sposób wypalania cegły polegający na tym, że do masy wprowadza się nie więcej niż 90% paliwa niezbędnego do wypalenia. Zwykle wprowadza się do masy ok. 60-70%, a należy przeprowadzać próby wypalania poczynając od 50%. Wprowadzanie ograniczonej ilości paliwa można wytłumaczyć zarówno niedokładnością dozowania i składu paliwa, wskutek czego przy stuprocentowym wprowadzeniu możliwe są nadwyżki paliwa, a zatem przepalanie i spiekanie się cegły, jak też nierównomiernością wypalania we wszystkich częściach kanału, przez co konieczne jest wprowadzanie pewnej ilości paliwa z góry, przez czeluście zasypowe, w celu uregulowania procesu wypalania. Zaleca się wprowadzać do masy paliwo krótkopłomienne o nie- dużej wartości opałowej. Do tego rodzaju paliwa zalicza się przede wszystkim odpady paleniskowe paliwa żużlującego i pyły dymnicowe. Spalanie się paliwa jest bardziej utrudnione w cegle pełnej niż w wyrobach drążonych. W celu stworzenia niezbędnej porowatości, ułatwiającej wypalanie się paliwa, wprowadza się trociny w skład masy. Przy produkcji cegły pełnej dozowanie trocin jest obowiązkowe. Przy produkcji dziurawki należy dążyć do zastąpienia trocin innymi domieszkami – żużlami porowatymi lub żużlem paleniskowym o małej zawartości niespalonego węgla. Trociny stosowane w znacznych ilościach zmniejszają wytrzymałość wyrobów i utrudniają nieco dozowanie, o ile mają zmienny ciężar nasypowy i sprężystość, która wpływa na objętość właściwą przy grubej warstwie mieszanki opałowej w zasilaczu. Paliwo, trociny czy żużel należy przepuścić przez sito o oczkach 5 mm. Następnie trociny i paliwo miesza się dokładnie w uprzednio obliczonych ilościach. Odmierzać różne części paliwa należy skrzynkami miarowymi o odpowiednich wymiarach. Jeżeli stosuje się mieszaninę składającą się z 10 części trocin i 8 części węgla, to dla trocin objętość skrzynki miarowej powinna wynosić 0,1 m, a dla węgla 0,08 mą. Starannie przemieszaną mieszankę opałową wprowadza się do drugiej przegrody zasilacza skrzyniowego. [hasła pokrewne: gablota ogłoszeniowa, hologramy els, inhibitor korozji ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: gablota ogłoszeniowa hologramy els inhibitor korozji